OKiem i piórem
belferki

Kategoria: Blog

Opublikowane w

Dobrodziennik wakacyjny

Ależ oczywiście, że się poczuwam! Poczuwam się do odpowiedzialności za moje dzieciaki klasowe i bardzo chcę, żeby bawiły się dobrze w czasie wakacji😍 . Żeby były z siebie zadowolone, żeby miały co robić, żeby było im wesoło i w ogóle. Bo to nigdy nie bywa tak, że dasz radę się zdystansować i NIE ZWIĄZAĆ emocjonalnie 🤷‍♀️. No chyba nie tylko ja tak mam, prawda? A to u mnie wiąże się pod koniec roku z szaleństwem pod tytułem „zaopiekować się” 🥰. Szaleństwo to, uważajcie, polega głównie na wyparciu faktu, iż ONE mnie nie potrzebują 🙈🙉. Znaczy, w czasie wakacji nie potrzebują. Nie, to niemożliwe😮! Tylko ja im przecież uświadomię, co dobre, a co be, beze mnie zginą oraz przepadną 😁. Tworzę więc tryliony pamiątek i wskazówek-azymutów pomagających dzieciakom przeżyć ten straszny czas wakacyjny. Beze mnie. Rzutem na taśmę nocujemy w szkole, mam w planie obok takich „michałków” jak podchody, filmy, gry planszowe, głównie POWAŻNĄ ROZMOWĘ Z WYCHOWAWCĄ. Oczywiście, piątaki będą zachwycone z mojego pomysłu. Tak mniemam 😎 .

W ramach pakietu pożegnalnego stworzyłam „Dobrodziennik wakacyjny”, który pozwoli mi mieć nadzieję, że będą podczas wakacji pamiętać o starej pani Zosi. I przy okazji o planecie (bądź ze mnie dumna, Agata Sieńczak).

W skrócie zabawa polega na codziennym losowaniu kostką wyzwania na dany dzień wakacyjny. Kostki stworzyłam z pomocą pewnej sieci marketów stworzonych na zgubę dla belferek. Właściwie ujawnię – to „Action”, może mi zapłacą.

Tekst „Dobrodziennika” w pdf jest TU  – karta

oraz TU – instrukcja.

Jako obraz załączam 😊

Cieszę się na ten ostatni tydzień. Że będzie wolne, to też, tak bardzo nienormalna nie jestem. Ale fajnie będzie tak po prostu, bez ciśnienia, pobujać sobie z dzieciakami na lekcjach.

Czego i Wam zwyczajowo życzę

Belferka Zosia
Opublikowane w

Windujemy kompetencje

Czasu brak, więc bez długiego wstępu będzie, głównie samo mięsko 😊

Już trzeci raz płyniemy sobie z „Latarnikiem” okejowo 👍 i myśląc krytycznie 🧠 oraz wizualnie 👀, stąd wrzucam opis naszego rejsu, zapewniając, że dopłynęliśmy do brzegu bezpiecznie i bez edukacyjnego szkorbutu 🚢.

Sterem nam były 4K – kooperacja, komunikacja, krytyczne myślenie i kreatywność, a w kajucie było bardzo OK. Statek pruł przez fale dzięki żaglom kompetencji kluczowych, szczególnie:

  1. (rzecz oczywista) – porozumiewanie się w języku ojczystym,
  2. – informatyczne (a co!),
  3. – umiejętność uczenia się (obecna!),
  4. – inicjatywność i przedsiębiorczość (pracujemy nad tym),
  5. – świadomość i ekspresja kulturalna (bardzo w trakcie).

Jeszcze tylko jedno – zwróćcie uwagę na WINDĘ 😍  – to rutyna myślenia krytycznego, która skradła moje serce na wieki. Bo czy zdarza Wam się, że uczniowie prezentujący swoje projekty robią to… Jakoś tak… Tyłem do publiczności, jadąc tekstem, który jest na plakacie/prezentacji (Co tu napisałeś Karol? Doczytać się nie mogę!). Ha! Mam receptę! WINDA jest na niej zalecona 😊. Kiedy prezentujący wie, że musi jak najlepiej „sprzedać produkt”, przesiać materiał tak, żeby na sicie zostało to, co nie tylko najważniejsze, ale też najbardziej atrakcyjne, bo na pewno nie zdąży PRZECZYTAĆ wszystkiego, efekt jest piorunujący! Ważne jednak, żeby zastosować zasady:

👉 Zespół od początku wyznacza osobę prezentującą.

👉Podczas pracy prezenter już ma się przygotowywać, czyli filtrować dane 😊.

👉Od początku zespoły muszą znać czas, jakim będzie dysponował prezenter.

👉Czas windy dostosowujemy do prezentowanego materiału, wieku uczniów i stopnia „zaawansowania” w praktykowaniu tej rutyny.

👉Jesteśmy strasznymi, nieugiętymi belframi i nie zrażamy się początkowymi, zwykle nieudanymi próbami przyszłych rekinów przedsiębiorczości („Ooooo, najważniejszego nie zdążyłem”, „Nie lubimy tej windy, proszę pani”, „Za mało czasu to było!”). Wspieramy, zapraszamy do refleksji („Jak myślisz, dlaczego nie zdążyłeś?”) i znowu serwujemy windę!

👉 Robimy to często i pilnujemy, żeby nie utworzył nam się aktyw prezenterów – każdy powinien spróbować tego miodu po kilka razy 😊.

Dlaczego, ale dlaczego mamy być tacy okrutni🤷‍♀️ ? Ano, bo mamy belferski obowiązek wprowadzać naszych uczniów w życie, uczyć ich selekcjonowania materiału, autoprezentacji, radzenia sobie z wypowiedzią na forum. Bo w końcu musimy się zmieścić w jakimś czasie z tymi lekcjami, niestety🤭 .

Wierzcie mi, że jak siódmaki zasunęły prezentację porównania filmu z lekturą (ta aktywność jest w poniższych propozycjach), to szczęki zbierałyśmy razem z nauczycielką wspomagającą (klasa integracyjna). Także ten…

I jeszcze jedno  (i tyle, kurczaki, zostało z mojego postanowienia, że długiego wstępu nie będzie) – zauważcie, zakonotujcie i na koniec doceńcie, ile w tej pracy z „Latarnikiem” autonomii, samodzielnych wyborów i kombinowania. Nie będzie nam pruska szkoła pluła w twarz👿 !

Tym razem postanowiłam w scenariuszu pozostawić polecenia w takim brzmieniu, w jakim kierowałam je do uczniów (mniej więcej, bardziej mniej). Umieściłam wszystkie propozycje aktywności, jakie wykorzystuję, bierzcie to, co sprawdzi się w Waszych zespołach, czyli zapraszam do szwedzkiego stołu. Zwykle też, podczas orki przygotowawczej do zajęć korzystam z „Lekturownika ósmoklasisty” wspaniałych Ewelina Brzóska, Izabela Bembenek-Kloc, Dariusz Martynowicz, Aneta Radzik, Dorota Kujawa-Weinke. Ale nie zdradzę, które aktywności to inspiracja z tamże, szarpnijcie swój budżet na tę cudną publikację w sumie grosze, serio.

  1. Temat: Bez autora ani rusz 🙂

Cel i KSU do cyklu lekcji z lekturą znajdziecie TU.

W grupach stwórzcie notatkę graficzną na temat autora. Skorzystajcie z dostępnych Wam źródeł, na przykład strony: https://culture.pl/pl/tworca/henryk-sienkiewicz

Możecie zainspirować się szablonem, ale go nie kopiujcie.

Pamiętajcie o zasadach pracy w grupie!

  1. Współpracujcie.
  2. Słuchajcie siebie.
  3. Podzielcie się pracą.
  4. Szanujcie zdanie innych.

KSU do tej aktywności jest TU.

RUTYNA „WINDA”:

Wyznaczcie 1 osobę, która zaprezentuje Waszą pracę – opisze jak najciekawiej Henryka Sienkiewicza w ciągu 60 sekund.

Przeczytajcie tekst i wysłuchajcie nagrania, a potem wyodrębnijcie  najważniejsze, według Was, informacje dot. genezy „Latarnika”:

Geneza „Latarnika”: https://klp.pl/latarnik/a-8021.html

Filmik z genezą i omówieniem lektury: https://youtu.be/uvssySf52Eg

RUTYNA: „Pomyśl – znajdź parę- podziel się”.

Podzielcie się tym, co najważniejszego zapamiętaliście o genezie lektury. 

Po wysłuchaniu wszystkich wypowiedzi na temat genezy noweli stwórzcie o tym notatkę graficzną w zeszycie.

Po wysłuchaniu wszystkich wypowiedzi swoich koleżanek i kolegów naprawdę nie było problemu, żeby wykonać notatkę. Z głowy!

  1. Temat: Znane i nieznane nam w „Latarniku”

Dziś po lekcjach obejrzyjcie ten film. Czyli to takie zadanie domowe 🙂

https://youtu.be/BI1sGd1N38c

Czas na 12 pytań do lektury „Latarnika”. Będziecie pracować w grupach. Uwaga! Na tę rutynę macie nie więcej niż 10 minut! Pytania jak zwykle nie powinny się rozpoczynać od „czy” (układacie pytania otwarte) i rzeczywiście nie powinniście znać na nie odpowiedzi.

I już wiemy na przykład, jak dobrze dzieciaki znają treść lektury (pojawiły się może pytania, na które odpowiedź jest w noweli, hę?), co ich interesuje, możemy podebatować, czy jesteśmy w stanie znaleźć odpowiedzi na te pytania, a jeśli tak, to jak i gdzie 😊.

Teraz „Bitwa o latarnię” 🙂

Waszym zadaniem jest w ciągu 20 sekund podać wyraz rozpoczynający się na wylosowaną literę, ale taki, który łączy się wyraźnie z treścią lektury. Potem trzeba uzasadnić ten wybór. Następnie wskazujecie osobę, która będzie losowała literę. Uwaga! Można przejąć literę, jeśli minie 20 sekund, a nie zostanie wykorzystana!

Koło do losowania liter: https://wordwall.net/pl/resource/15408578

Zachętki:

💚 Latarnia (zdobywa ją ten, kto wykorzysta najwięcej liter) – wybór przyjemnostki na języku polskim (ważne do końca roku szkolnego).

💚Rybki (3 sztuki) – możliwość pochwalenia się przed całą klasą swoją pasją ever.

No owszem, jest to jakaś forma nagrody, biję się w pierś, zła ja. Siódmaki (bo trzy osoby zdobyły „latarnię”) ostatnio jako przyjemnostkę wybrały lekcję z grami 😊. Jakoś tak wpisała się ta nagroda w moje niecne plany, hi, hi. Było czytanie instrukcji na przykład, bo gry w moich zasobach są dość mało znane zwykłym zjadaczom chleba…

  1. Temat: FILM vs LEKTURA

Obejrzeliście film , znacie treść noweli – porównajcie te dwa dzieła ze sobą.

Rutyna „wędrujące kartki” – Przedyskutujcie w zespole swoje wrażenia na temat obejrzanego filmu:

  • Kartka 1. – Co w filmie jest wiernym odtworzeniem lektury?
  • Kartka 2. – Czym film różni się od lektury?
  • Kartka 3. – Co sądzicie o tym filmie?
  • Kartka 4. – Co sądzicie o lekturze?
  • Kartka 5. – Co powinno być inaczej przedstawione w filmie?

Na koniec wybrana przez Was osoba zaprezentuje przez 60 sekund wyniki Waszych przemyśleń.

Och, proszę Was, przypominacie sobie podstawę programową z języka polskiego? Jest tam trochę o tworzywie filmowym czy nie?   Przy tej windzie właśnie zaliczyłam wow – dzieciaki podsumowały wypowiedzi REWELACYJNIE, pojawiły się stwierdzenia: „Większość naszej klasy uważa, że…”, „Jedna grupa stwierdziła, że…”. I wszyscy, podkreślam, wszyscy prezenterzy zmieścili się w czasie oraz mówili do publiczności i właściwie z pamięci, zerkając tylko  raz na czas na plakat. Nie wiem, czy ja tak bym dała radę…

  1. Temat: Czterdzieści lat tułaczki…

Prześledźcie wędrówkę naszego bohatera:

StoryMapJS: „Latarnik” Henryka Sienkiewicza (knightlab.com)

W grupach:

  1. Wypiszcie te wszystkie miejsca.
  2. Opracujcie 1 miejsce przydzielone Waszej grupie:
  • Polska,
  • Stany Zjednoczone (tylko 1 zajęcie spośród 3),
  • Australia,
  •  Hawana,
  • Panama.
  1. Opracowanie miejsca polega na:
    • wyjaśnieniu, czym Skawiński tam się zajmował,
    • rutynie „5 x dlaczego”, od zdania „Skawiński w … (Polsce, Stanach, Australii, Hawanie, Panamie) był …. (tu wpiszcie, czym się tam zajmował). Dalej pytacie: Dlaczego?
      I odpowiadacie na podstawie treści lektury lub (jeśli nie ma tam odpowiedzi), próbujecie się wczuć w sytuację Skawińskiego. I znowu pytacie: Dlaczego? itd.
  1. Wybierzcie prezentera (winda).

Co tu się zadziało! Sprawdzaliśmy, czy są logiczne powiązania między „Dlaczego?” a odpowiedzią, wyszło zagubienie w tle historycznym lektury (nie to powstanie, nie ta wojna). Diagnoza jak się patrzy! I okazja do kolejnej rozmowy oraz sprostowań niesłusznych przekonań 😊.

 

  1. Temat: Szukam, myślę, kombinuję z… „Latarnikiem”

Można w tym module wprowadzić różne zadania/wyzwania dla zespołów. Może to być escape room, mogą to być stacje zadaniowe, a nawet „projekt”, którego wyniki umieszczą dzieciaki na plakacie. Ważne, żeby zadania do wykonania nie były oczywiste, wymagały myślenia, odwoływały się do wiedzy, na przykład na temat lektury i do wyższych poziomów taksonomii Blooma. Podaję tylko przykłady takich zadań. W zależności od pogody mogą być ukryte w sali lub  na boisku 😊.

Przykadowe zadania:

  1. Na podstawie haseł wpisywanych do krzyżówki, stwórzcie definicję noweli.

Generator krzyżówek zajdziecie TU.

  1. Stwórzcie instagramowy/facebookowy profil Skawińskiego lub CV tej postaci.

Konieczne treści:

– wygląd postaci,

– doświadczenie (dotychczasowe zajęcia),

– umiejętności,

– zainteresowania,

– osiągnięcia.

  1. Skupcie się na chwili czytania „Pana Tadeusza” przez Skawińskiego. Określcie uczucia i przeżycia postaci w formie:

– imiesłowu przymiotnikowego,

– czasownika w formie osobowej,

– rzeczownika,

– wyrażenia przyimkowego.

  1. Wypiszcie przynajmniej 3 cechy lektury, które udowodnią, że należy ją zaliczyć do konkretnego rodzaju literackiego (jakiego?).
  2. Zredagujecie pytania do odpowiedzi (odwrócona kartkówka):

Niedaleko Panamy.

Łódź z Aspinwall, jeden raz dziennie.

W dzień – flagi, w nocy – światło.

W niedzielę.

To pojęcie oznacza tęsknotę za ojczyzną.

Polskie Towarzystwo z Nowego Yorku.

Las podzwrotnikowy.

40.

Polska z „Pana Tadeusza”.

  1.  

Zadanie indywidualne:

Stwórz breaking news dotyczący dowolnego momentu z życia Skawińskiego.

Możesz do tego użyć: ClassTools Breaking News Generator. 

lub

Wyobraź sobie, że bohater „Latarnika” wydał bardzo osobistą płytę. Zaprojektuj jego dzieło:

👉 Nadaj płycie tytuł (powinien nawiązywać do postaci).

👉 Wymyśl przynajmniej 6 utworów piosenek, które znalazłyby się na tej płycie. Tytuły powinny być związane z bohaterem, jego cechami (mogą być to np. cytaty z lektury).

👉 Zaprojektuj okładkę płyty. W tym celu znajdź odpowiednie zdjęcie. Na zdjęciu zapisz

  • tytuł płyty,
  • listę utworów.

UWAGA! Szanuj prawa autorskie. Korzystaj z legalnych źródeł zdjęć, np. pixabay.com.

👉 Pamiętaj, cały projekt powinien być spójny – zdjęcie, tytuł płyty i tytuły piosenek powinny tworzyć całość.

Uffffff… Mam dość, wrzucanie materiałów na tę stronę to masakra. 
Mam nadzieję, że wybierzecie coś z tego, bo się umordowałam  🙉
Lekcje za  to mnie nie umordowały, wręcz przeciwnie 😁!
Czego i Wam, jak zwykle, życzę
Belferka Zosia
Opublikowane w

Mam taki kaprys

Zdarza się Wam, że dzieciaki uparcie dopowiadają sobie treści, których w tekście nie ma? Opisują, no nie wiem, na przykład Kleksa na podstawie ilustracji, a nie tekstu? No raczej…

Ile bym nie mówiła, że „patrz na tekst”, „czy tak jest w tekście?”, to i tak powstają historie, które  nie z tekstu, lecz z kreatywnych głów się wzięły 😊   😅🙈.

Walcząc z plagą, tak zaszaleliśmy z myśleniem krytycznym w „Ale drama” (tak nazwały się jakiś czas temu dzieciaki 4a🤣😂 ), że proszę ja was! Bo jest tak, że zawzięłam się i postanowiłam (wbrew, na przekór oraz pod prąd) wychować sobie myślących uczniów. Od czwartej klasy już, a jak. Taki kaprys mam. I mam też tak, że im gorzej, to ja bardziej 😊, stąd zadziała się lekcja z Mikołajkiem, dokładnie z jednym z opowiadań. Tak bardzo myśląco się zadziała.

Niezbędne pomoce:

👍 tekst opowiadania,

👍 tekst domorosłej literatki, czyli mój, („Ojeny, pani to napisała? Naprawdę???”),

👍 kartki A4,

👍 OK zeszyty,

👍 mózgi uczniowskie.

No naprawdę, tryliony pomocy i przygotowań 🤷‍♀️.

Obecni zajęciach:

👌 kompetencje przyszłości (komunikacja, kooperacja, krytyczne myślenie, kreatywność)

👌 kompetencje kluczowe (1., 5., 6., 7., 8.),

👌 postawy MK (umiesz tworzyć logiczne powiązania, rozpoznajesz swoje i innych emocje, rozwiązujesz problemy, potrafisz analizować, oceniać, odróżniasz fakty od opinii (!), sprawdzasz fakty, potrafisz przetwarzać informacje) – choć i pozostałe by się znalazły, a co!

👌 rutyny MK (5 x dlaczego, fakty czy fikcja, 12 pytań),

👌 duch OK (cel, kryteria sukcesu, OK zeszyt, czyli własne notowanie, uczenie się od siebie, organizowanie  dyskusji i refleksja).

👌 oraz oczywiście podstawa programowa (w preambule i w szczególe).

Nie, nie czytamy całej książki. Skupiamy się na niektórych opowiadaniach, w tym przypadku na kowbojach (lub kombojach, jak uparcie mawia jeden z moich czwartaków 😊).

A zadziało się tak:

💡 po wstępnych fajerwerkach oraz przypomnieniu celu i KSU (do całego cyklu lekcji z „Mikołajkiem”) przeczytaliśmy tekst,

💡 uśmiechy, a nawet parsknięcia ukradkowe wskazywały na zainteresowanie, jak to zwykle przy „Mikołajku”,

💡 rutyną „5 x dlaczego”, zaczynając od „Tata Mikołajka krzyczał i okropnie się wykrzywiał” potrenowaliśmy logiczne powiązania i utrwaliliśmy tekst 😊,

💡 rutyną „Fakty czy fikcja” pogłębiliśmy znajomość tekstu oraz pogłębiliśmy wiele innych rzeczy (o których nie mam czasu pisać, patrz wyżej), robota polegała na wytropieniu w 👉 wypowiedzi taty Mikołajka prawdy (czyli zgodności z tekstem opowiadania) oraz fikcji (czyli po pierwsze wyraźnej nieprawdy wygłoszonej przez tatę oraz tego, czego w tekście nie ma, choć mogło się wydarzyć),

💡 rutyną „12 pytań” (do tekstu opowiadania) realizowaliśmy zapisy podstawy programowej, ale to na przykład, bo przecież nie tylko  („Naprawdę nie możemy od „czy”???”). Pytania nie mogły mieć odpowiedzi w tekście, więc przy okazji sprawdziliśmy, czy go dobrze pamiętamy, hi, hi.

A co jeszcze „wycisnęliśmy” z Mikołajka?

Częstujcie się, poniżej materiały do cyklu lekcji, taki szwedzki stół w tym wpisie Wam serwuję 🍽, wystarczy kliknąć na to niebieskie 😁

👉 Cel i NaCoBeZu do cyklu lekcji

👉 Polecenia do rutyny „Prawda czy fikcja”

👉 KSU do krótkich form wypowiedzi (praca w parach lub w grupie)

👉 Pomysły na tematy krótkich form wypowiedzi

👉 KSU do zasad postępowania

👉 Zadania do rutyny „wędrujące kartki” (powtórka całości)

👉 Tekst wszystkich opowiadań z książki „Mikołajek” w pdf

👉 Tekst opowiadania „Najmilsza pamiątka” w Wordzie

👉 Tekst opowiadania „Fudbol” w Wordzie

👉 Tekst opowiadania „Zabawa w kowbojów” w Wordzie

👉 Tekst opowiadania „Rosół” w Wordzie

👉 Sprawdź się: https://wordwall.net/pl/resource/1574883

👉Sprawdź się: https://view.genial.ly/5e9e9a4660e2f20daa533465/learning-experience-challenges-czy-dobrze-znasz-kolegow-mikolajka

Na zdjęciach robota wre. I tak, wiem, że są tam błędy, mamy jeszcze czas nad nimi popracować. Bo, jak już chyba wspomniałam, myślenie jest naszym priorytetem. I raczej nim zostanie 😊

Tego i Wam życzę 💚

Belferka Zosia
Opublikowane w

Gra o tren bez lipy

Coś ostatnio słabo u mnie  z pisaniem tutaj 🙄. Przepraszam Was! Życie mnie mnie, tryliony srok, których ogony usiłuję złapać, oraz zjadam ogon własny. Tak teraz mam. A, covid jeszcze miałam. Ale to szczegół jest.

Nie ustaję w przekonywaniu świata edukacyjnego do kształcenia kompetencji. No ok, myślimy sobie, mamy plan na kształcenie KK (kompetencji kluczowych) oraz 4K (kompetencji przyszłości), ale jak to zrobić, żeby dzieciaki chciały? Żeby weszły w nasz projekt? Taki szczytny, przecież, bo kształcimy kompetencje, przecież ONI powinni wiedzieć, że to cuuuudo!

Otóż nie, wcale nie wiedzą. Otóż wiem, jak to zrobić, żeby chcieli, tadam! Sprawdziłam killkukrotnie, więc sorry, ale mus mi uwierzyć, że da się.

A więc…Trzeba zaprosić cykl Kolba, czyli model uczenia się przez doświadczenie! Serio, serio!

Zdaje się, że słyszę pomruki niezadowolenia, hę??? Eeeeeee, Kolb… Stare to, ograne i w ogóle… Nie, wcale nie ograne. Jeżdżę na szkolenia różniste i do różnistych rad pedagogicznych, a tam okazuje się, że stary, mądry Kolb potrafi być wielką tajemnicą…

Nie chce mi się pisać dużo, ale to dobrze, bo wiem, że chcecie konkretów, czyli tzw. mięska 😉.

 To dalej. Poniżej macie materiały do lekcji, w których nie tylko zachowałam cykl Kolba, ale też uwzględniłam taksonomię Blooma (o jeżu malusieńki, a  co to?).

Ponadto, rzecz jasna, mamy 4K:

💪 kooperację (chciały, nie chciały moje duszyczki, ale współpracować musiały, o niedobra ja!),

💪 komunikację (jak wyżej),

💪 krytyczne myślenie (zastosowana rutyna miękko wprowadzi nas w rozprawki, inna w opis dzieła sztuki),

💪 kreatywność (oj, coś tam muszą powymyślać, no przecież).

Oraz, jak zawsze KK 😊

  1. Gra o tren– praca z jednym trenem prawie w całości ściągnięta od Natalia Bielawska z moimi modyfikacjami i dodatkami.

KSU do cyklu lekcji z trenami jest TU.

Jednym z modułów jest praca z Trenem VII, wyzwania dla grup w oparciu o ten tren znajdziecie TU.

Niesamowite rzeczy się zadziały, wierzcie mi , spróbujcie! A jeśli chodzi o Kolba, kolaborujcie z innymi przedmiotowcami, którzy przed Waszą lekcją na historii, geografii czy też WOS  lub innych użyją podsuniętych przez Was archaizmów. Moja koleżanka na przykład na lekcji geografii stwierdziła, że „letniczek zupełnie się nie przydaje na tej szerokości geograficznej”  😅.Ale co to ten letniczek, padło pytanie 😊.A o tym już na polskim będzie 😊. I już macie doświadczenie, i już macie hmmmm, i już macie wow! A jak jeszcze, wchodząc do sali, uczniowie zobaczą, że te dziwaczne wyrazy atakują ich zewsząd (ze ścian na przykład, bo je poprzyklejałam), to już mamy pierwszy krok Kolba w pięknym jego całokształcie! Archaizmy do wydruku możecie ściągnąć STĄD.

Kolejne kroki są w wyzwaniach dla grup. Plus Blooma tam znajdziecie, a jak!

Ściągnęłam też reprodukcje od Natalii Bielawskiej 😊, o dzięki za 622 pomysły !!!

2.  O lipie bez lipy – praca z jedną fraszką „zabezpieczyła” mi cały cykl Kolba i Blooma, jupiiiii!

KSU do cyklu lekcji z wszystkimi fraszkami jest TU.

Do pierwszego kroku Kolba proponuję zaprosić też nauczycieli innych przedmiotów. Niech w swojej dobroci użyją podczas zajęć słów: „snadnie”, „zawżdy” albo „szlachci” (opis propozycji powyżej, przy trenach, bo zasada ta sama).

Dalej dzieciaki działają same według wyzwań, które znajdziecie TU.

Gałązki przyniosłam,  co tam, bezkosztowo to było, bo właściwie na wsi mieszkam 😊

Generalnie, to kolejne lekcje, na których dzieciaki się „męczyły”, a ja nie😛 . Ja za to lubię takie lekcje, bardzo! Spróbujcie.

Bardzo Wam tego życzę

Beferka Zosia
Opublikowane w

Szczególna normalność

Dawno inspiracji lekcji nie wstawiałam, sorki  🤗. Zajęta jestem bardziej niż zwykle, jak sporo z nas, Polaków. Na nic ostrzeżenia przyjaznych mi dusz, że powinnam rozłożyć siły, że trzeba rozsądnie, że najpierw o siebie zadbać, jak w samolocie. Jeśli chodzi o rozsądek, to kiepsko z nim u mnie, jak zwykle. Stare ze mnie drzewo, mocno ukorzenione w przekonaniu, że kiedy jest ból i rozpacz, to tylko akcja na full i 100% . Zero dobrostanu, ups. Żadnych półśrodków, żadnego wyważania, rozważania, gadania, tylko reakcja, mogą sobie kręcić głową i cmokać nad moją głupotą, trudno. A, i proszę mi nie mówić, żebym nie oglądała drastycznych relacji z wojny. Będę, bo to otwiera oczy, pokazuje właściwą perspektywę, uzmysławia kruchość szczęścia i pozwala na zrozumienie, co jest ważne, a co popierdułką. I że ciepła woda w kranie to luksus. A brudny samochód to nie problem.

      Zewsząd jesteśmy torpedowani webinarami, szkoleniami, wykładami i konferencjami na temat, jak to trzeba z dziećmi ukraińskimi, jak to inaczej trzeba, z wyczuciem i empatią. Że nie tak, ale tylko tak, że jakoś szczególnie… A ja powiem, że szczególność jest u nas już od dawna nieszczególna, to norma, proszę was. Więc bez sensu jest trąbienie, że mam jakoś specjalnie się pochylić nad uczniem, bo to mamy od pewnego czasu wdrukowane w nasz zawód, serio, serio. Nie będę INACZEJ, nie szaleję, pochylam się nad nowym uczniem NORMALNIE, jak to zawsze robiłam. Z tym, że u mnie NORMALNIE, to właśnie szczególnie znaczy. Polskie, ukraińskie, każde inne, ze spectrum, z niepełnosprawnością, z depresją, z traumą, z tak zwanym niedostosowaniem to już przecież norma u nas, proszę państwa. Przyjęłam więc do mojego domu i do klasy dzieci z Ukrainy zwyczajnie. Tak właśnie, normalnie. Najpierw z pytaniem, jak i w czym mogę pomóc. W domu dodatkowo z gorącym rosołem o piątej nad ranem (bo jak moja babcia mawiała, rosół jest dobry na wszystko). Potem już z górki, czyli trzeba mi robić wszystko, żeby toczyło się bez fajerwerków i zwyczajnie. Bo zwyczajność, jak się okazuje, jest tym, czego nam najbardziej potrzeba, ot, taki towar deficytowy. Ale do brzegu 😅. Poniżej opisuję, jak ku zwyczajności  podreptaliśmy sobie z moją piątą integracyjną. Przy okazji wrzucam propozycję zajęć z lekturą „Magiczne krzesło. Czerwone krzesło” w wersji trójjęzycznej, a co 💪!

Normalnie się poznajemy

 W piątek informacja, że Wlad dołączy do nas od od poniedziałku. W niedzielę połączenie z dzieciakami na Teams i narada 👭👩🏻‍🤝‍👩🏻👩🏼‍🤝‍👩🏻👩🏼‍🤝‍👩🏼! Wyszło, że trzeba:

🚶‍♂️oprowadzić Wlada po szkole,

📱 mieć komórki z Google, żeby tłumaczyć w obie strony,

🙌 na przerwach dbać o to, żeby Wlad nie był sam 😊😍.

W poniedziałek normalna integracja, ale w dwóch językach 😊.

Pisanie swoich imion po polsku i ukraińsku (tu trzeba się dowiedzieć, w jakim języku dziecko chce się porozumiewać, bo może po rosyjsku) na cenówkach, które potem przykleiliśmy sobie na ubraniach.

Kilka słów o sobie, na przykład, co lubię robić najbardziej, w czym jestem dobra/y – dzieci polskie po ukraińsku, Wlad po polsku (przygotowanie za pomocą Google, jeśli ktoś nie ma telefonu, dzieci sobie pożyczają, a i ja użyczyłam).

Ikonki z podstawowymi komunikatami po polsku i ukraińsku – https://www.facebook.com/102882698208088/posts/473650247797996/.

Poza tym – wydrukowany plan i dostępy do Librusa dla Wlada oraz na przerwach wyznaczona ekipa oprowadzająca go po szkole. Atrakcja 🤩 – przywilej korzystania z telefonu 📱 w celach szczytnych (tłumaczenie).  Przedtem wiadomość do wszystkich nauczycieli, że taka awantura 🙉🙈🙊(w sensie łażenia po korytarzach z, o zgrozo, komórkami, będzie miała miejsce).

Czyli, jak widzicie, żadnych fajerwerków, ale zabawy było dużo, śmiechów i łamania lodów tudzież 😊

W kolejnych dniach dołączyli do nas drugi Wlad, Angelina i Tima, toteż powtórzyliśmy procedurę, wszak się sprawdziła 😊.

Dodatkowo – zapytanie do rodziców i polskich opiekunów, czy dzieci będą korzystały z bezpłatnych obiadów. I wcale nie wszystkie chcą. Misja dla mnie – sprawdzić przyczyny rezygnacji. Okazało się, że nie smakują 😊, co rozumiem, bo mojej osobistej trójcy dzieciorów również nic nie smakowało poza domem🤷‍♀️ .

Inicjatywa – piszę na Librusie do wszystkich nauczycieli z propozycją zorganizowania popołudniowego, integracyjnego spotkania wszystkich dzieci z Ukrainy i ich rodzin oraz wychowawców. I już jesteśmy w fazie organizacji. Pomysły (wcale nie moje) – lepienie pierogów, gotowanie barszczu ukraińskiego, profesjonalny manicure (jedna z mam ukraińskich jest w tym fachowcem) i inne takie, wpłaty z dobrowolnych wpłat na daną usługę zostaną przekazane dla Ukrainy (rodziny ukraińskie zachwycone pomysłem, że mogą pomóc).

I jeszcze – podaję linki do różnistych ukraińskich pomocy/bajek/itede, które mogą się przydać:

– do nauki języka  polskiego https://www.youtube.com/watch?v=UoEVSaQkst0&list=PLrqjotjOzuvJNUfdHm_iPE-oCSfE9FVbD

– bajki po ukraińsku: https://kazkowyjswit.pl/?fbclid=IwAR1TlEwXA7aCko43JMZuPLHHMzYnDqv_b_s7WhECnlKLlWYAJkHoiYfwRto

Tego jest mnóstwo w sieci, wystarczy chcieć poszukać.

Normalnie pracujemy, czyli my chociem wmiestje 😊:

Czworo dzieciaków z Ukrainy, a my akurat rozpoczynamy omawianie lektury, ale jak to??? 

🧐 Najpierw obejrzeliśmy film, żeby nowi chociaż mniej więcej się orientowali, o co chodzi 😊 Oczywiście, to nie wystarczy do gruntownego poznania książki, ale na bezrybiu… 🤷‍♂️ Następnie, jak zwykle, niezależnie od okoliczności, a więc NORMALNIE zaczęła się praca z lekturą.

Padło jednak pytanie, czy obcojęzyczni uczniowie wolą pracować osobno nad nauką języka  polskiego, czy razem – nad projektem lekturowym. Okazało się, że  wszyscy  chcą „wmiestje” 😊. I się zaczęło, normalnie 😊. Połączyliśmy się w grupy, tyle że nowych uczniów, poza „systemem” przyłączyłam pojedynczo, każdego do innej grupy.

Później – dogadywali się, porozumiewali na różne sposoby i praca furkotała, ku mojemu zachwyceniu🤩. 

Wyzwania dla grup w trzech językach znajdziecie tu: JĘZYK POLSKI, JĘZYK ROSYJSKI, JĘZYK UKRAIŃSKI.

Cel i kryteria sukcesu do cyklu lekcji z lekturą, również w trzech językach znajdziecie tu: NaCoBeZu 1., NaCoBeZu 2., NaCoBeZu 3.

I jeszcze zadanie dotyczące ogłoszenia: PO POLSKU, PO ROSYJSKU, PO UKRAIŃSKU.

Załączam między innymi zdjęcia pracy dzieciaków. Polsko-ukraińskiej pracy 😊. Przy okazji odkryliśmy niesamowite talenty kreślarsko-rysownicze kolegów i koleżanek z Ukrainy, popatrzcie🤩😮 !

Tyle, jeśli chodzi o pracę z lekturą. Z ogłoszeniem daję wybór dzieciom z Ukrainy, w jakim języku chcą napisać tę formę.

Pewnie zapytacie, co dalej? Jak będę pracować po omówieniu lektury, z innymi zagadnieniami? Otóż, mam plan 😎. Tam, gdzie da radę, będę tłumaczyła polecenia (tak jak z „Czerwonym krzesłem”). Może się zdarzyć, że omawianych zagadnień nie  da się przełożyć na język i umiejętności ukraińskich dzieci. To będzie dla nich okazja do innej nauki. Wychodzę z założenia, że skoro dzieciom z Ukrainy przyszło żyć w Polsce, dobrze by było, żeby poznały tutejszy język w mowie i piśmie. Nie, to nie jest niecny plan asymilacji 😅. To plan pomocy w porozumiewaniu się, to plan wsparcia. Jakiś czas temu doświadczyłam migracji i wiem, jak ważna jest umiejętność porozumiewania się w języku kraju, do którego ciebie rzuciło. Jak bardzo imigrant chce umieć się porozumieć i czasem coś napisać.

Dlatego moja złota czwóreczka będzie się uczyła alfabetu łacińskiego, jeśli będzie chciała (a mam podejrzenie, że tak). Przygotowałam dla nich lekcje, które będą realizowali równolegle, to znaczy, że polskie dzieci będą zgłębiały przepaście naszej podstawy programowej 😊, a dzieci z Ukrainy będą poznawały język polski. Oparłam się na podręcznikach, które znajdziecie TU. Wyzwanie to jest, wiem. Dam wam znać, czy podołaliśmy 🤗💪.

Czego sobie bardzo życzę 😁.

Belferka Zosia
Opublikowane w

Tak sobie tylko cykam

Miało być krótko, tylko o bieganym dyktandzie, a wyszło jak zwykle 😊

Mam żywiutką, taką hiperżywiuteńką klasę czwartą … I raczej są to eufemizmy 😅 A ja stara i jak ostatnio stwierdziłam (wspólnie z Nieidealną polonistką), leniwa jestem.  Nie lubię się męczyć. Praca z wyzwaniami wre, ja obserwuję i doceniam. A, czasem tylko zdjęcia cykam. To według mnie ideał lekcji 😊. Moja kreatywność więc ukierunkowana jest u czwartaków na to, żeby

😲 zaserwować wow (najpierw),

😓 zmęczyć (fizycznie),

😏 wykorzystać chwilę zmęczenia,

😲 znowu dać wow,

😆 ponownie wykorzystać chwilę zmęczenia.

Tak pracujemy. I bez obaw. To tylko my, dorośli (a na pewno ja) mamy trudności z szybkim przerzucaniem uwagi. TO pokolenie potrafi ją przerzucać w tempie ekspresowym. Ale staram się 😊😅😛

Mojemu lenistwu bardzo sprzyja OK połączone z MK, na co mam dowody i nie zawaham się ich użyć 😊

Dążymy do

💪 pozyskania 4K (komunikacji, kooperacji, kreatywności i krytycznego myślenia),

💪 pozyskania kompetencji kluczowych (1., 5., 6., 7. i 8.).

Kształcimy postawy:

👉 tworzę logiczne powiązania,

👉 rozpoznaję emocje swoje i innych,

👉 rozwiązuję problemy,

👉 myślę o konsekwencjach,

👉 sprawdzam fakty,

👉 potrafię przetwarzać informacje.

Okejowy cel i KSU do lekcji jest TU.

Pierwsze wow (4K oraz 1., 5., 6., 7. KK)

🍕 Na wejście proponuję losowanko puzzla, potem łączenie w grupy, żeby ułożyć swój obrazek. Tu włącza się adrenalina (z kim będę tym razem) i miejscami radość (bo trafiłem/am na kumpla/kumpelę). Jest ruch, są emocje.

🌥 W grupach narzędzie myślenia krytycznego – „Chmurka” . Na podstawie moich przykładów pojawiają się wnioski – reguły ortograficzne plus przykłady udowadniające ten wniosek. I olśnienie (wow!), że można samemu dojść do reguł i wniosków.

Potem zebranie wniosków i reguł w całość i weryfikacja, na przykład z przekazem kanału

„Ortografia obrazkowa” https://youtu.be/4Wnt-bmsYEw . Nie, nie ja weryfikuję, tylko zaciekawieni uczniowie (czy dobrze napisaliśmy???).

Zmęczyć (fizycznie i nie tylko – 4K oraz 1., 5., 6. KK)

👩🏽‍🤝‍👩🏼 Łączenie w grupy – emocje jak wyżej 😊. Mogą być tym razem patyczki lub karteczki z czterema lub piecioma trudnościami ortograficznymi – wyrazy z „rz”, z „ż”, z „ó” itd.)

🏃‍♂️ Biegane dyktando. Trzeba przydzielić funkcje, trzeba współpracować (biegacze mają bardzo odpowiedzialną funkcję, ojeny!). Trzeba się wymieniać informacjami (Jakie słowa podałeś? Dyktuję, słuchaj, popraw, tu jest „rz”!). Trzeba zrozumieć, że to, jak wyjdzie napisany tekst, zależy od każdego w grupie! Najmniejszą liczbę błędów nagradzamy oklaskami (nie, nie ma innych nagród).

I rutyna MK „Widzę…, Myślę…, Zastanawiam się…” do hasła: „Nasze biegane dyktando”, co jest też wspaniałą, okejową refleksją.

Widzę – błędy w dyktandzie, 1 błąd w dyktandzie (itd.)

Myślę – że nie podawałem dokładnie, że za szybko to robiłam, że dobrze nam poszło (itd.)

Zastanawiam się – skąd tyle błędów, czy jeżeli podawać po 1 wyrazie, to by było lepiej (itd.), dlaczego biegaliśmy (!).

No i pojawia się myślenie o tym, co trzeba zrobić następnym razem, żeby nie było błędów?

Wykorzystać chwilę zmęczenia (kreatywność oraz 1., 5., 8. KK)

✍ Własne notatki w OK zeszycie dotyczące danej reguły ortograficznej. Ważne spostrzeżenie – ta notatka może się przydać, muszę ją zrobić jak najlepiej.

Znowu dać wow (4K oraz 1., 5., 6., 7. KK)

👩🏼‍🤝‍👩🏻 Łączenie w grupy, znowu inne, szlaczek 😊. Można naklejkami w 4-5 kolorach, cukierkami, pionkami od gry (wiecie oczywiście, że naklejki i cukierki są the best 😊 i łagodzą naszych zbuntowanych kolejną zmianą)

🧐 Na heksach od CEO budowanie połączeń między wyrazami z trudnością ortograficzną i regułami. Na początku grupy otrzymują po 6 heksów, jeśli skończą wcześniej niż inni, mogą dobrać kolejne. Wyścig po kolejne heksy gwarantowany 😊. Bo to fajnie wygląda, hi, hi.

Ponownie wykorzystać chwilę zmęczenia (kreatywność oraz 1., 5., 8. KK)

😎 Po wylosowaniu kart (na przykład z gry „Dixit” albo „Sen” lub z „Chwilołapek”) pisanie krótkiego tekstu o tym, co sobie wyobrażam w związku z obrazkiem (Proszę pani, a co to jest? No nie wiem, to twój sen, odpowiedz sobie sam 😊).

Jest jednak utrudnienie – należy użyć jak najwięcej wyrazów z daną trudnością ortograficzną 🤔.

Na koniec wisienka na torcie – rutyna MK – drabina matapoznania 😊, jednocześnie okejowa refleksja:

🧐 nauczyłam się, kiedy pisać rz (ż itd.), że ważne jest notowanie, że trzeba dobrze pamiętać słowa,

🧐 bo biegaliśmy, bo zobaczyłam na filmiku, w grupie, pisałem na heksach, w zeszycie (i inne),

🧐 żeby się nie wstydzić, żeby dobrze pisać, bo mogę się pochwalić, że dobrze piszę (itp.),

🧐 jak będę dorosły, w pisaniu ważnych rzeczy, jak piszę listę zakupów dla mamy (!).

Tak to sobie można poleniuchować przy ortografii. Znaczy, belfer może. Dzieci się męczą i pocą, hura.

Tego i wam życzę 🤗.

Belferka Zosia

PS

Na zdjęciach widać nie tylko ruch, tak bardzo, bardzo.  Moją hiperwypoczętą i leniwą twarz również. nieide
Opublikowane w

Nie umiem w puzzle…

Wywołana do tablicy przez Agatę , czyli Kreatywną polnistkę oraz Magdę Krajewską, jedną drugą ekipy Lekcje szyte na miarę spieszę potwierdzić wow puzzlowe i rozsiewać dalej ziarno, które plon ciekawości, radości oraz kompetencji ma wydać 😊

Puzzle to takie złośliwe, małe kawałeczki są🤔. Dla mnie od zawsze niepojęte było, jak je połączyć i w ogóle ogarnąć tę masę identycznych miniobrazków 🤷‍♀️?Kosmos po prostu. No proszę was, nie potrafię do dziś. Za to potrafię zgubić się w lesie po kilku krokach, ba, we własnym, nie tak dużym mieście to potrafię, jeśli mnie zostawić w jednej z bocznych uliczek, również😅.  Aha, powiedziałam sobie jakiś czas temu, bo trzeba kompensować takie deficyty! I za kompensowanie się wzięłam na gruncie prywatnym oraz oczywiście szkolnym, a jakże. Ogarnianie całości z uwzględnieniem szczegółowości, czyli puzzle!

Do czego więc te „klocuszki” się przydają?

👩🏼‍🤝‍👩🏼 Do łączenia w grupy (w pary, w trójki, w czwórki) oczywiście!

Tu moje puzzle zyskały nowy wymiar, bo nie tylko „klockowy”, ale też problemowy. I tak, dzieciaki losują

👉 po prostu puzzle, potem szukają swojej pary, trójki, czwórki (a ile jest przy tym hałasu, emocji, śmiechu i ruchu, klękajcie narody, nawet w ósmej klasie 😊). I nieważne, że to puzzle dla dwulatków. Emocje i chichotki w ósmej klasie również są 😊

👉 klamerki z pytaniami do przypadków, potem delikwenci szukają swojej nazwy przypadka i w ten sposób łączą się w grupę, szukając przy okazji w pamięci zależności deklinacyjnej,

👉 patyczki z połową przysłowia/związku frazeologicznego  – uczniowie szukają swojej pary tak, żeby połączyć się w całość polskiego przysłowia/frazeologizmu (zdarza się Wam zapomnieć o tym fragmencie podstawy programowej?)

👉 karteczki wręczane na wstępie uczniom, na których wypisuję archaizmy-neologizmy, czasowniki dokonane-niedokonane, rzeczowniki żywotne-nieżywotne, gatunki należące do epiki-liryki-dramatu itd. Wówczas uczniowie się znajdują wg klucza, na przykład łączą sięw grupę liryki 😊

👉 cechy/przygody bohatera literackiego wręczane na kartkach uczniom na wstępie z poleceniem, żeby znaleźli swój stolik, na którym leży atrybut/rysunek/zdjęcie danej postaci.

I mnóstwo innych możliwości pod wspólnym hasłem – znajdź zależność, orientuj się!

A po co, zapytacie💁‍♀️ , po co tak stale ich mieszać, łączyć w grupy za każdym razem inne? Przecież to chaos😅 ! A w dodatku są protesty, szczególnie u „maluchów”… O, nieeeeee, ja nie chcę z nim/ z nią… Chcę TYLKO z Kasią, Gosią, Tadziem, Kubą…

Właśnie! Ulegać tym chęciom i niechęciom czy nie🤔 ? No, ja nie ulegam, przykro mi. W każdym razie rzadko. Owszem, zdarza mi się Dzień Dobroci dla Ucznia, kiedy dopuszczam do łączenia się w grupy „według uważania”. Najczęściej jednak potem tego żałuję, bo zawsze znajdzie się paru lub chociaż jeden uczeń, dla którego grupy „nie starczyło”. Ból serca, który wtedy odczuwam, utwierdza mnie w przekonaniu, że losowość jest bardziej ok. A przede wszystkim, mam przekonanie, że poddając ich wielokrotnie próbom i doświadczeniu zmian, jakim jest praca za każdym razem w innym zespole, wypełniam jedno z naczelnych zadań nauczyciela – kształcenie kompetencji przyszłości – 4xK. W życiu pozaszkolnym przecież już za chwilę będą musieli się komunikować, kooperować, być kreatywnymi  i krytycznie myślącymi ludźmi!

  1. 👯‍♀️Puzzle to po prostu pretekst do wspólnej radości, śmiechu i po prostu relacji. Stąd pomysł, że na „naszych” dużych przerwach będziemy układać puzzle. Po zdalnym, oczywiście. I małe wyjaśnienie – „nasze” duże przerwy polegają na tym, że ja zostaję na dużej przerwie w naszej sali, a  dzieciaki, jeśli odczuwają taką potrzebę (a najczęściej tak 😊), mogą ją spędzić razem ze mną.

Belferka Zosia

 
Opublikowane w

Tylko poczuj…

Empatia, empatia, empatia… Tyle się o niej mówi, że taka trochę, przepraszam, ale wyświechtana i mało atrakcyjna się robi. Nie gadajmy tyle o niej, proszę. Po prostu róbmy tak, żeby ją poczuć. Projektujmy  w szkołach sytuacje, w których nie można jej nie poczuć. Co uczniom po przepisie na empatię? Nawet jeśli, w ramach dnia dobroci dla wychowawcy, wyuczą się zasad postępowania, uruchomi to w nich uczucia? No nie, przecież to wiecie. Nie doświadczyli, nie znaleźli się w sytuacji = nie poczuli.

Czy czujecie dyskomfort w obecności osoby niewidomej? Pewnie tak… A zastanawialiście się, dlaczego? Dlaczego nie potrafimy, nie wiemy jak… Czy z nas zimne ryby, nieczułe głazy? No przecież nie! Nie mamy doświadczenia!

Moi uczniowie doświadczyli. I jeszcze będą, oj tak!

Materiał poniżej to godziny wychowawcze i język polski składające się na całość tego doświadczenia.

Wyzwaniom, do których zapraszam waszych uczniów, towarzyszą kompetencje:

💪(1)Tworzenia i rozumienia informacji.

💪 (3) W zakresie nauk przyrodniczych.

💪 (5) Osobiste, społeczne i w zakresie uczenia się.

💪 (6) Obywatelskie.

💪 (7) W zakresie przedsiębiorczości.

💪 (8) W zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

  1. Wizyta w „Niewidzialnym domu” w Toruniu 

Niesamowite dwie godziny, podczas którego dzieci doświadczyły niewidzenia. Po prostu zwiedzały w ciemności, mówię wam, to trzeba przeżyć.

Nie obeszło się bez silnych przeżyć, gdy okazało się, że nie wszyscy dobrze znoszą stan, w którym trzeba się poruszać nic nie widząc.  

W części warsztatowej są zajęcia, które prowadzi niewidomy przewodnik (towarzyszył nam zresztą od początku). Dzieci dowiedziały się o różnych sposobach na to, jak „widzieć” rękoma choćby kostkę Rubika. Rysowaliśmy w ciemnościach, słuchaliśmy po ciemku opowiastek filozoficznych, no nie do opowiedzenia to jest. Tego trzeba doświadczyć. Na zdjęciach poniżej macie próbki naszej twórczości bez udziału zmysłu wzroku.

I podpowiedź – jeśli bliżej jest wam do Warszawy, to jest tam „Niewidzialna wystawa”

2.  Godziny wychowawcze w oparciu o materiały:

– karty z alfabetem Braille’a

My mieliśmy (dzięki jednej z mam) taki prawdziwy, z wypukłymi punktami. Uczyliśmy się pisać w tym alfabecie na przykład swoje imię i nazwisko. Kartę z alfabetem Braille’a znajdziecie TU.

– filmy edukacyjne, na przykład

Dodatkowo można zaszaleć ze scenkami, w których na przykład:

🖐dzieci odgadują, jaki to przedmiot z zawiązanymi oczami (lub przedmioty są ukryte w pudełku, do którego można włożyć rękę)

🚶‍♀️ dojdź do… (uczeń z zawiązanymi oczami próbuje przejść drogę na przykład do tablicy, drzewa itd., przedtem jednak zapamiętuje tę drogę).

Nieocenione okażą się tu rutyny myślenia krytycznego, na przykład:

– 12 kreatywnych pytań na temat psów przewodników, które unaocznią nam, co już dzieci wiedzą, a co je nurtuje w związku z tą sprawą, warto pokazać psa przewodnika, zdjęcia znajdziecie poniżej.

W odpowiedzi na pytania dzieci pomoże kilka faktów, które znajdziecie TU.

Te wiadomości, które pochodzą ze strony https://kuratorium.katowice.pl/  należy podzielić na  grupy. Każda z nich przekłada tekst na dowolną formę prezentacji (mapa myśli, scenka, lapbook lub inne) i przedstawia klasie.

– Most 1. i 2. na początku cyklu zajęć i na końcu do słów „Osoba niewidoma”

Dzięki temu dowiemy się, czy i jak zmieniło się myślenie uczniów na temat osób niewidomych.

  1. Lekcje języka polskiego

Lektura „Katarynka” Bolesława Prusa

NaCoBeZu do cyklu lekcji znajdziecie TU.

Lekcje pierwszą rozpoczęłam od wow, bo uczniowie, wchodząc do klasy, słyszeli granie katarynki (i widzieli na tablicy multimedialnej), można na przykład wykorzystać ten filmik.

Po samodzielnym przeczytaniu lektury przez uczniów zachęcam do zastosowania rutyny „Widzę…Myślę…Zastanawiam się…”.

Praca nad treścią lektury może przebiegać w grupach, w których każda z nich opracowuje elementy świata przedstawionego, a potem rutyną „Wędrujące kartki” grupy weryfikują poszczególne opracowania.

Następnie przypominamy sobie formę ogłoszenia.

Polecenie: Napisz ogłoszenie, w którym pan Tomasz składa ofertę kupna katarynki dla małej, niewidomej dziewczynki.

Kryteria sukcesu do ogłoszenia znajdziecie TU. Prace uczniowie wymieniają między sobą i udzielają sobie informacji zwrotnej.

Opisy postaci w formie rysunku z wypisanymi elementami charakterystyki wokół niej proponuję poprzedzić rutyną „Różne punkty widzenia”:

– grupy 1 i 2 opisują odpowiednio małą dziewczynkę odpowiednio jako jej mama i pan Tomasz,

– grupy 3.i 4. opisują pana Tomasza oczami małej dziewczynki i kataryniarza.

Na koniec gwóźdź programu – projekt wynalazku, który ułatwi życie niewidomym osobom.

Nie musimy poprzestać na tekście lektury obowiązkowej 😀. Mogą się też przydać:

👉„Zamknięte oczy” – tekst/karta pracy o niewidomym chłopcu 

👉 „Między mną a czereśnią” Paola Peretti       👉 „Spotkanie nad morzem” Jadwiga Korczakowska

👉„Tydzień Konstancji” Olga Masiuk

Tyle. Moje marzenie, żeby wskazać uczniom drogę do empatii powoli się realizuje. Mam nawet na to dowody, bo dzieciaki całkiem już poza mną włączają się w akcje charytatywne – pomagały przy „Szlachetnej paczce”, zbierały karmę dla schroniska. Jestem z nich baaaaardzo dumna.

Takiego uczucia i wam życzę

Belferka Zosia

 

 
Opublikowane w

Co ma list do kompetencji

✉📨📫✉📨📫✉📨📫✉📨📫✉📨📫✉

Ale co w pisaniu listów jest takiego szczególnego, zapytacie. To normalne, podstawa programowa obliguje, robimy, więc o co taki hałas. Żeby zaraz posty pisać 🤷‍♀️?

Otóż tak, właśnie pisać. Bo ile razy pisaliśmy na lekcji listy „na sucho”? Znaczy takie abstrakcyjne, że niby do kogoś, ale tak naprawdę to nudnawo wprowadzaliśmy tę „formę użytkową”. Użytkową albo nie, bo kto teraz pisze listy (słowa ucznia 😏 ). Bo kiedy dzieci piszą tak naprawdę  do nikogo (mimo nagłówków), to nie wiążą się z tym żadne prawdziwe emocje ani doświadczenia. Ot, taka sztuka dla sztuki. A wystarczy stworzyć sytuację, że będą pisały NAPRAWDĘ DO KOGOŚ✨ . A jeśli to jest rówieśnik, to  robi się naprawdę fajnie. A jak w dodatku z innego, ciekawego miasta, to już sztos, moi panowie 😊 I pojawia się sens, są emocje. I jest zapamiętane na wieki wieków!

Wymyśliłyśmy sobie z Anią w dodatku nie takie zwykłe pisanie i odczytywanie listów, ale prawdziwe pochylenie się nad ich treścią. Stąd Warszawa i Chełmno pytają!

I tak Chełmno pyta:

👉Jak nazywa się ulubiony kucyk Klary?

👉Kto ma króliki?

👉Kto ma kota Filemona?

👉Kto trenuje karate?

👉Jakie imiona noszą trojaczki?

👉Kto gra na flecie poprzecznym?

👉Kto ma świnki morskie, chomika i psa Molly?

👉Jakie relikwie znajdują się w Chełmnie?

👉Jaką nazwę nosi klub siatkarski w Chełmnie?

👉Czy w pobliżu Chełmna jest jezioro?

A Warszawa nie pozostaje dłużna:

👉Z kim Darii miło i przyjemnie płynie czas?

👉Kto interesuje się parkurem?

👉Czego spodziewa się Michał na urodziny?

👉Kto w soboty chodzi na spacer z siostrą?

👉Jaką książkę ostatnio przeczytała Karolina?

👉Gdzie Zuzia często chodzi z tatą?

👉Kto uwielbia rysować postaci z gry Among Us?

👉Jakie mają imiona bracia w naszej klasie?

👉Jaki jest ulubiony przedmiot Natalki?

👉Kto lubi grać w Minecrafta?

I trzeba było odszukać w listach! A to przecież czytanie ze zrozumieniem, hi, hi. Przyszło samo, nawet z ochotą i radością, zaręczam. Ale było emocji! I pojawiło się zrozumienie, że gdzieś tam, w Polsce, jest inna, ale właściwie taka sama klasa piąta! Integracyjna w dodatku! Też grają w Minecrafta! Też mają zwierzaki! I takie same radości! No niby oczywiste… Ale do tej pory nikt z piątaków się nad tym nie zastanawiał i o tym nie myślał 😊

W dodatku już zaplanowaliśmy („A odpiszemy teraz, proszę pani?”), że będzie ciąg dalszy. Tym razem jeden, wspólny list, żeby była

💪 kooperacja 😊

oraz

💪 komunikacja 😊

a także

💪 kreatywność 😊

bo to nie będzie taki zwykły list! Taki sobie liścik, a  potrafi zaserwować kompetencje przyszłości, no klękajcie narody 😮!

Serial to w ogóle będzie prawdopodobnie, ponieważ pojawiła się myśl, żeby wyruszyć do Warszawy i się poznać! A potem zaprosić do Chełmna, Miasta Zakochanych, które małe, ale gościnne i bardzo klimatyczne jest! I mamy co pokazać! Wycieczka do Warszawy w trakcie przygotowania, będziemy relacjonować.

A przy okazji kształciliśmy sobie kompetencje:       

🤗W zakresie rozumienia i tworzenia informacji.

🤗Osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się.

🤗W zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Takie zwykłe, a jednak niezwykłe pisanie listów…

Piszcie więc listy PRAWDZIWE. Doświadczenie równa się zapamiętanie, mówię wam.

Tego i wam, i waszym uczniom życzę

Belferka Zosia 
Opublikowane w

Zoomer, Boomer i tak dalej

To nie będzie podsumowanie roku . To będą życzenia z wdzięczności 😊🤗

To, kim jestem, to, co się zadziało u mnie w minionym roku, to, jakie marzenia klują mi się w głowie i na koniec to, czy będę je realizować, jest składową pokoleń. Tak, nie omsknęło mi się na klawiaturze. Właśnie pokoleń. Bo w mojej rodzinie mam je wszystkie: GG, BB, X, Y oraz Z 😱 Niesamowite, jak bardzo osobistości z tych generacji miały na mnie wpływ. I nadal mają 🥰

Do jasnej ciasnej, zdałam sobie z tego sprawę, ale tak naprawdę, dopiero dziś!!!

I dlatego w tym poście wyrażam wszystkim przedstawicielom rzeczonych pokoleń wdzięczność i składam życzenia na nowy, nadchodzący 2022 rok 😊

Pokoleniu General Generation (urodzeni przed 1946 rokiem, tu moi rodzice, teściowie itd.):

🤩 przede wszystkim zdrowia i żeby covidek wędrowniczek omijał ich domostwa,

🤩 zaraz potem uwolnienia od kultu pracy, bo czas odpocząć,

🤩 radości i ulgi z powodu samodzielności oraz dorosłości dzieci, bo są już dorosłe, serio,

🤩 oraz na koniec otwartości na tych, którzy niekoniecznie w małżeństwie i bez transparentu „Bóg, honor i ojczyzna”.

Pokoleniu Baby Boomers (1946-1964, tu mój mąż, być może ja – choć na granicy):

🤩 żeby nie przeżywali konfliktu między ukochanymi autorytetami a rzeczywistością, bo to boli,

🤩 ufności, nawet wobec tych, co mają więcej i lepiej, bo może tak naprawadę im jest gorzej,

🤩 luzu wobec perspektywy zmian i niekoniecznie stałej pracy – a tam, co będzie, to będzie,

🤩 zrozumienia, że szczeście to nie brak nieszczęścia, tylko po prostu szczęście.

Pokoleniu X – Genex (1965 – 1984, tu ja – choć zupełnie na początku „widełek” i moja siostra oraz koleżanki z czasów szkolnych):

🤩 wykorzystania swojej cudownej refleksyjności w lekceważonych wyborach do władz wszelkich, bo wybory mogą coś zmienić i oby tak w końcu było,

🤩 skorzystania ze swojego potencjału, na przykład sceptycyzmu, przy wyborze drogi samorozwoju i do wolności, a z wolności mus korzystać mądrze,

🤩powodzenia w podejmowaniu ryzyka i stosowaniu metody prób i błędów, błędy nas uczą i są dobre,

🤩dalszego rozwoju zdolności komunikacji i empatii. I super.

Pokoleniu Millenialsów, czyli Y (1985-2004, tu moje córki, na koniec widełek załapuje się syn, choć to mi nie pasuje coś):

🤩 żebyście nie dali w sobie zachwiać wysokiego mniemania o sobie, wiara w siebie to podstawa,

🤩 powodzenia w dobrym wykorzystaniu biegłości technologicznej, dobrym w znaczeniu dobra ludzkości (i nie bójmy się banałów),

🤩rezygnacji z karty kredytowej rodziców (rzecz dotyczy jednego Millenialsa na dziesięciu), ałć, to żenada,

🤩 korzystania ze swojej umiejętności krytycznego myślenia, nie tylko na własnym podwórku, bo myślenie krytyczne to wartość sama w sobie.

Pokoleniu Z –Zoomer (2005-2016, tu moi uczniowie):

🤩 żeby Wasze naturalne środowisko sieciowe było zawsze przyjazne, bo na razie nie jest,

🤩uwolnienia od FOMO (Fear of missing out), tu łączę się w bólu,

🤩wykorzystania swoich ponadprzeciętnych zdolności i zaradności  w celu naprawy ekologicznych błędów poprzednich generacji, ratujcie nas po prostu,

🤩 oraz nieustających źródeł samoedukacji, szanuję Waszą fascynację podcastami i youtuberami.

Jak widzicie, bardzo blisko mojej skromnej osoby różne pokolenia działają w sobie charakterystycznym stylu. Wszystkim nam zatem życzę umiejętności porozumienia ponadgeneracyjnego, zrozumienia dla starszych i młodszych, pochylenia się nad potrzebami innych, nawet ponad kosmiczną przepaścią między GG a Z.

Wierzę, że wiele bólu i traum właśnie wtedy uniknie nasz wspaniały gatunek 😊

Jest jednak jeszcze kwestia dopasowania się do charakterystyki generacji, bo do datowania bym się nie przywiązywała. Bywa, że mentalność przekracza granice czasowe. I to jest piękne 😍

Belferka Zosia